In Haïti woedt er al bijna een jaar een ware volksopstand. De bevolking is woedend over corruptie en te hoge prijzen voor basisproducten. Alleen in november werden al 42 doden geteld. Niets daarover in de grote media bij ons.

7 weken massale protesten van het Chileense volk en het einde is nog niet in zicht. President Piñera, gaf toe op enkele eisen, zonder op de kern van de woede in te gaan: 30 jaar ultra-neoliberalisme is genoeg. Hij wil zelfs nog meer militarisering binnen het hypocriete ‘Akkoord voor Vrede en tegen Delinquentie’.

Er heerst in onze media nogal wat verwarring rond wat op zondag 10 november gebeurd is in Bolivia. Na een vierde verkiezingsoverwinning van president Evo Morales kwam er gewelddadig en goed georganiseerd protest tegen zijn herverkiezing.

Sociale organisaties schatten dat een miljoen mensen in het hele land de straat op kwamen uit protest tegen hervormingsplannen van de arbeidswet en de sociale zekerheid: Inheemse volkeren, vrouwen, studenten, Afro-volkeren, vakbondsmenen, gezinnen met kinderen ...

Begin oktober begon in Chili een protestbeweging tegen de verhoging van de prijzen van het openbaar vervoer in de hoofdstad Santiago. Op 28 oktober haalden de actievoerders hun slag thuis: de aangekondigde prijsverhoging gaat niet door. Maar dat is niet het enige gevolg van de beweging.

Een eerste groep van de meer dan 700 Cubane die in Bolivia medische zorg hebben verleend, keerde terug naar hun vaderland vanuit de stad Santa Cruz, in een Cubana-vliegtuig.

Deze tekst heeft als basis een vertaling van het artikel van Atilio Borón. Atilio Borón is marxist professor socioloog en heeft een doctoraat aan Harvard geschreven. Zijn artikel werd gepubliceerd nog geen paar uur na de coup tegen Morales had plaats gevonden. Het werd gepubliceerd in de voornaamste krant van Cuba: 'Granma' en werd gelezen over heel het Latijns-Amerikaanse continent.

Dit was een staatsgreep. Met deze slogan, kwamen gisteren een 100-tal manifestanten van sociale en Latijns-Amerikaanse organisaties samen, om de staatsgreep tegen Boliviaans president Evo Morales aan te klagen.

Zowat alle Europese media berichten over ‘het ontslag van Evo Morales na protesten tegen vervalste verkiezingsresultaten’. Dat ze daarbij abstractie maken van de massale terreur: afbranden van officiële gebouwen, vermoorden en ontvoeren van (familie) van gezagsdragers en een geweldadige staatsgreep legitimeren als democratisch volksprotest deed deze lezer van De Standaard in zijn pen kruipen.

Op zondag 10 november werd in Bolivia een staatsgreep gepleegd. Het leger heeft de pas verkozen president Evo Morales gedwongen tot aftreden. Op straat escaleert het geweld. Gewapende bendes van de oppositie vallen militanten en leiders van de Beweging voor Socialisme (MAS) van Evo Morales aan. Ze intimideren journalisten, verbranden woningen van MAS-leden, waaronder de zus van Evo. Op sommige plekken wordt iedereen die er inheems uitziet fysiek aangevallen. Indígena vrouwen worden ontkleed en gemolesteerd. Er vielen al verschillende doden.

Pagina's