Tijdens de première van zijn radioprogramma *Criterio Compartido* (Gedeelde Standpunten) lichtte president Díaz-Canel de omvang van de economische en sociale transformaties toe, ging hij in op de zorgen van het publiek en benadrukte hij de participatie en het toezicht van de bevolking als belangrijke principes.
(Artikel uit Granma)
Tijdens de première van het radioprogramma *Criterio Compartido* – dat elke twee weken op woensdag door Radio Rebelde wordt uitgezonden – lichtte Miguel Díaz-Canel Bermúdez, eerste secretaris van het Centraal Comité van de Partij en president van de Republiek, de omvang van de economische en sociale transformaties toe, ging hij in op zorgen van het publiek en benadrukte hij participatie en toezicht door de bevolking als belangrijke principes.
Hij omschreef het nieuwe programma als een mechanisme om rechtstreeks naar de mensen te luisteren en verzekerde de luisteraars dat alle telefoontjes en opmerkingen zouden worden verwerkt, ook die welke niet op de radio werden uitgezonden.
“Elke stem in Cuba telt,” verklaarde hij.
PRIJZEN, PENSIOENEN, GROND, TOEZICHT EN BRANDSTOF
Het programma bevatte directe deelname van luisteraars uit verschillende regio’s, die hun zorgen uitten over de uitvoering van maatregelen, de kosten van levensonderhoud, de situatie van gepensioneerden, de voedselproductie en de energiecrisis.
Een luisteraar uit Cienfuegos wees op de kloof die soms bestaat tussen nationale richtlijnen en de lokale uitvoering ervan. Hij pleitte voor meer toezicht om ervoor te zorgen dat beslissingen op centraal niveau ook daadwerkelijk op lokaal niveau worden uitgevoerd.
Een vrouw vertelde dat ze al meer dan tien jaar probeerde toegang te krijgen tot een stuk onbebouwde grond in Arroyo Naranjo om voedsel te verbouwen. Ze merkte op dat, ondanks een positieve beoordeling van het Ministerie van Landbouw, de grond haar nog steeds niet was toegewezen. Ze legde ook uit dat ze deel uitmaakt van een netwerk van 101 productieve percelen en landbouwgronden die door vrouwen worden beheerd en vroeg of de nieuwe maatregelen eindelijk tot een oplossing voor haar zaak zouden leiden.
Een andere luisteraar uit Contramaestre richtte zich op de inflatie en de stijgende prijzen en vroeg hoe lang de bevolking nog zou moeten wachten voordat de situatie zou verbeteren. “Loon en pensioen zijn niet genoeg om van te leven”, zei hij.
Wat betreft de situatie van sommige ouderen, beschreef een 88-jarige gepensioneerde de moeilijkheden om rond te komen van haar pensioen en drong erop aan dat de nieuwe maatregelen specifiek rekening zouden houden met hun situatie.
Iemand vroeg de president rechtstreeks of er een mogelijkheid bestond om brandstof van bevriende landen te ontvangen en of de regering stappen had ondernomen om dit te garanderen.
“We hebben alles in het werk gesteld om brandstof te verkrijgen, maar er komt nergens ter wereld brandstof aan,” antwoordde Díaz-Canel.
Hij voegde eraan toe: “De maatregelen die de Amerikaanse regering heeft genomen om de energieblokkade tegen Cuba te intensiveren, hebben extraterritoriale reikwijdte gekregen door het tweede presidentiële decreet van de regering-Trump; eerlijk gezegd zijn we er ondanks onze vele pogingen niet in geslaagd.”
De telefoongesprekken brachten een aantal van de meest dringende problemen van het dagelijks leven aan het licht: prijzen, lonen en pensioenen, voedselvoorziening, toegang tot land, het functioneren van gemeenten en de beschikbaarheid van brandstof. De president verzekerde dat zowel de gesprekken die werden uitgezonden als de gesprekken die dat niet werden, zouden worden getranscribeerd, geordend en overgedragen voor verdere afhandeling en opvolging.
Díaz-Canel legde uit dat deze economische veranderingen plaatsvinden te midden van extreem moeilijke omstandigheden. Hij noemde het elektriciteitstekort, verstoringen in de watervoorziening, het tekort aan meel in honderden bakkerijen, problemen met vloeibaar gas en de transportsituatie.
Hij richtte zich tot degenen die deze moeilijkheden uitsluitend toeschrijven aan interne problemen en vroeg: “Wat is de oorzaak van deze situatie? Is het inefficiëntie? Is het een falende staat? (…) De blokkade is misdadig.
Het is al negen maanden geleden dat er een brandstofschip is aangekomen. Hoe kan de economie in stand worden gehouden? Hoe kan er onder deze omstandigheden gewerkt worden? Hoe kunnen de diensten die de bevolking nodig heeft, worden geleverd?” Hoe kan de productie worden opgevoerd? “
HET LAND MOET PRODUCEREN”
Een van de belangrijkste boodschappen van de president was de noodzaak om de nationale productiecapaciteit te herstellen. “Het land moet produceren.” Het is niet langer mogelijk om alles op te lossen door middel van import.”
Hij benadrukte ook dat administratieve prijscontroles een toename van het aanbod niet kunnen vervangen: “Het prijsvraagstuk wordt opgelost door meer te produceren, meer welvaart te creëren en een groter aanbod voor de bevolking te hebben.”
De leider erkende dat het publiek deze veranderingen zou beoordelen op basis van hun concrete effecten op het dagelijks leven. “Zolang we de resultaten van deze veranderingen niet zien aan de eettafel, in de apotheek en in het ziekenhuis, zullen we niet tevreden zijn.”
Hij vatte het economische doel van de maatregelen samen in drie begrippen: “Meer productie, meer banen en hogere lonen.”
“ER IS GEEN TERUGKEER NAAR HET KAPITALISME”
Díaz-Canel ging uitgebreid in op een vraag die door verschillende deelnemers werd gesteld: of de uitbreiding van de markt en de niet-statelijke sector een verschuiving naar het kapitalisme impliceert.
“Deze veranderingen zijn noch een terugkeer naar het kapitalisme, noch een proces van kapitalistische restauratie,” antwoordde hij. Hij definieerde ze als “de actualisering van ons economisch en sociaal model binnen een socialistisch kader – een kader dat ook innovatief moet zijn.”
“Het antwoord is duidelijk, ondubbelzinnig en direct.” “Er is geen terugkeer naar het kapitalisme,” verklaarde hij.
“Ik heb betoogd dat, zelfs met de aanwezigheid van de private sector, markten en buitenlandse investeringen, de uiteindelijke autoriteit bij het volk ligt, via hun instellingen. En dat verandert niet, zal niet veranderen en kan ook niet veranderd worden.”
Hij stelde ook dat “de markt een instrument is, geen meester – zoals in het kapitalisme” – en legde uit dat planning, de rol van de staat, het partijleiderschap en het toezicht van de bevolking de elementen zijn die bepalen hoe die mechanismen worden gebruikt.
PARTICIPATIE, CORRECTIE, BESCHERMING
De president bevestigde dat de discussies over deze transformaties zouden worden voortgezet op de werkvloer en in de gemeenschappen, en erkende dat er tijdens de implementatie fouten zouden kunnen worden ontdekt die gecorrigeerd moesten worden.
“Er moet ruimte zijn voor dialoog, voor het verzamelen en gebruiken van nuttige suggesties, en voor kritiek; want er zullen onvermijdelijk fouten optreden tijdens de implementatie, en die moeten worden aangepast. Deze transformaties zullen pas echt werken als we als volk participeren, als volk toezicht houden, als volk eisen stellen en als volk betrokken raken.”
Hij benadrukte dat alles een sociale dimensie moet hebben en dat het verergeren van ongelijkheden moet worden vermeden. Hij wees op beschermingsmaatregelen voor gepensioneerden en kwetsbare personen, zoals gedifferentieerde subsidies, specifieke behandelingen en een sociaal ontwikkelingsfonds.
21,4% VAN DE ELEKTRICITEITSOPWEKKING IS AFKOMSTIG VAN HERNIEUWBARE BRONNEN
. Wat betreft de energietransitie meldde Díaz-Canel dat er 1.418 MW aan capaciteit is geïnstalleerd in 144 fotovoltaïsche parken, en dat het totaal naar verwachting eind dit jaar de 1.500 MW zal overschrijden.
Hij merkte op dat 21,4% van de elektriciteit al wordt opgewekt uit hernieuwbare bronnen. Hij noemde de installatie van fotovoltaïsche systemen in poliklinieken, ziekenhuizen, kraamklinieken, verpleeghuizen en andere instellingen, evenals de voortgang van een project om de waterpompactiviteiten geleidelijk los te koppelen van het nationale elektriciteitsnet.
DE VRIJHEID VAN CUBA KWAM OP 1 JANUARI 1959
Aan het einde van het programma reageerde Díaz-Canel op uitspraken van de Amerikaanse president Donald Trump over Cuba – die hij omschreef als “volstrekt arrogant, hooghartig en interventionistisch” – en stelde dat deze “die genocidale, criminele mentaliteit en de minachting voor Cuba” weerspiegelen.
Díaz-Canel benadrukte dat Washington probeert Cuba af te schilderen als een mislukte staat om de verantwoordelijkheid voor de gevolgen van de blokkade te ontlopen, en hij besloot met een duidelijke boodschap: “De vrijheid van Cuba kwam op 1 januari 1959, met deze revolutie; we gaan die vrijheid niet verliezen – we gaan haar verdedigen.”